Cafetaria De Warande: een ontmoetingsplek voor de hele wijk
Acht jaar geleden verhuisde Erik Ottens met zijn gezin naar Warande in Lelystad. Zijn dochters zaten er al op school en het groen, de ruimte en de nabijheid van het Hollandse Hout spraken hem aan. Inmiddels woont hij niet alleen in de wijk, maar werkt hij er ook. Op slechts twee minuten lopen van zijn huis opende hij deze zomer samen met zijn vrouw Cafetaria De Warande. Een plek die volgens Erik meer moet worden dan alleen een adres om eten af te halen.
(Terug)verhuisd naar Lelystad
Dat Erik ooit een eigen cafetaria in Lelystad zou beginnen, was geen vooropgezet plan. Hij werd geboren in Amsterdam en verhuisde op tienjarige leeftijd met zijn ouders naar Lelystad. Op zijn achttiende vertrok hij naar Almere, om later weer terug te keren. Hij woonde achtereenvolgens in de Kamp, Botter en Salland. Met het groeien van zijn gezin groeide ook steeds de behoefte aan meer ruimte. Uiteindelijk kwam hij met zijn vrouw en dochters in Warande terecht. Daar vonden ze die ruimte. De dochters zaten al in Warande op school en konden vanuit huis gemakkelijk zelf lopend of op de fiets op pad. Samen met ruime woning, de groene omgeving en nabijheid van de natuur bepaalde dit de keuze.
Het roer om
In zijn werk legde Erik een behoorlijke weg af voordat hij bij de cafetaria uitkwam. Hij werkte jarenlang in de sales en had een tijd een eigen incassobureau. Tijdens de coronapandemie werkte hij vervolgens bij de GGD. Daarna besloot hij het anders te gaan doen. “Ik wilde alleen nog maar dingen doen die ik leuk vind. Dat gold ook voor het werk”, vertelt Erik.
Steeds vaker kwam hij daarbij in de horeca terecht. Niet helemaal toevallig: zijn vader had vroeger een café in de Amsterdamse Damstraat en ook zijn tante zat in de horeca. Erik werkte onder meer bij een lokaal bezorgplatform, leidde een restaurant, werkte op festivals en kwam uiteindelijk terecht bij een horecagroothandel in Lelystad.
Een eigen zaak in de eigen wijk
Het idee voor een eigen zaak in Warande speelde thuis ondertussen weleens als grap. “We zeiden: als we hier ooit een cafetaria zouden mogen beginnen, dan doen we dat.” Toen Erik vorig jaar ontdekte dat er in appartementencomplex Buteo een horecapand beschikbaar was, besloot hij te bellen. Na een aantal gesprekken kreeg hij groen licht. “Toen kwam ik thuis en zei ik tegen mijn vrouw: ik heb ja gezegd tegen het pand.”
Warm en huiselijk
In februari van dit jaar kregen Erik en zijn vrouw de sleutel van een volledig casco pand: niet veel meer dan een betonnen vloer, plafond en meterkast. Veel van wat er nu staat, kwam tot stand met hulp van vrienden en Lelystadse ondernemers. Zo werden de meubels en de grote stamtafel op maat gemaakt door een lokale meubelmaker en hielpen vrienden met onder meer het elektra, loodgieterswerk, de airco, muren en het schilderwerk.
De inrichting werd bewust warm en huiselijk, met hout, groen en de grote stamtafel als blikvanger, die inmiddels al veel meer betekent dan dat. Op 21 juni volgde de feestelijke opening. Helemaal klaar is de zaak nog niet: zo komt er nog een terras voor de ingang zegt Erik.
De eerste maanden bevestigen volgens Erik dat er behoefte was aan de cafetaria. Bewoners weten de zaak goed te vinden en vooral de reacties uit de buurt doen hem goed. “Mensen hebben het echt omarmd. Ze gaven van tevoren aan dat ze iets misten in de wijk. En nu vinden ze het fijn dat de cafetaria er is, dat is het leukste om te horen.”
Plek van ontmoeting
Toch wil de ondernemer verder kijken dan alleen het afhalen van eten. De grote stamtafel staat er niet voor niets. Hij ziet er gezinnen naast elkaar zitten, opa's en oma's met kleinkinderen en wijkbewoners die elkaar toevallig ontmoeten. In de toekomst wil hij de openingstijden uitbreiden en ook ruimte bieden voor koffie, gebak en belegde broodjes. Zo moet het ook overdag een plek worden waar mensen gemakkelijk binnenlopen.
“ Het moet gewoon een leuke, lekkere plek zijn waar iedereen kan zitten, iets kan eten of drinken en waar het gezellig is. ”
Een toegankelijke plek in de wijk
Die gedachte past bij wat hij voor Warande wil betekenen. Geen officieel buurthuis en ook geen ingewikkeld concept, maar simpelweg een toegankelijke plek in de wijk. Een plek waar je iets haalt, maar waar je net zo goed even blijft hangen. “Ik hoop dat dit straks echt een plek in Warande is die iedereen kent. Niet alleen voor het eten, maar ook voor de gezelligheid.”
“ Ze zijn even onder de mensen geweest. Dat vind ik mooi. ”